Miesięczne archiwum: Marzec 2014

Twierdza Zegrze

DSC_0663a
Poterna od bramy południowej

              Twierdza Zegrze to umocnienia w ramach tzw. Warszawskiego Rejonu Fortecznego, wzniesione przez Rosjan przy Trakcie Kowieńskim na przełomie XIX i XX wieku. Zasadniczymi elementami Twierdzy były, wkomponowane w wysoki północny brzeg Narwi, dwa forty, tzw. Umocnienie Duże i Umocnienie Małe. Łączyła je droga forteczna i linia kolejki wąskotorowej osłaniane wałem ze stanowiskami strzelniczymi i suchym rowem fortecznym. Między fortami wybudowano od strony rzeki trzy prochownie. Całość dopełniały dwa kompleksy koszarowe, pierwszy w samej fortyfikacji, drugi na przeciwnym brzegu Narwi, w miejscowości Zagroby (obecnie Zegrze Pd.). Fortyfikację zegrzyńską uzupełniały dwa z czterech planowanych fortów łącznikowych, w Beniaminowie i Dębem. Kolejne dwa, w Pustelnikach i Maciołkach, ze względów finansowych nie powstały. Z południowym brzegiem rzeki Twierdzę połączyły dwa mosty na Narwi: drogowy i kolejki wąskotorowej. Fortyfikacje przetrwały w dobrym stanie obydwie wojny światowe. Jedynie mosty zostały zniszczone przez wycofujących się Rosjan w 1915 roku, z których drogowy został odbudowany, a po kolejowym wystają z wody jedynie wieżyczki strażnicze…

Więcej…

Zamek Sobień

DSC_0924a
Ruiny zamku

                    Jadąc w Bieszczady warto odrobinkę zboczyć z trasy, wspiąć się na zalesione wzgórze by wśród tajemniczych ruin podziwiać daleką i malowniczą panoramę doliny Sanu.

              Boczne, południowe ramię głównego pasma Gór Słonnych zamyka wzgórze Sobień. Wznosi się ono na wysokość 451 m n.p.m i stromo opada do doliny meandrującego w kierunku zachodnim Sanu i wpadającej do niego Sobienki. Walory obronne dominującej nad okolicą góry dostrzeżono już w mrokach Średniowiecza, jednak nie ma całkowitej pewności co do czasu powstania zamku. W wyniku prowadzonych badań archeologicznych przyjęto istnienie drewniano – ziemnego grodu wraz z podgrodziem w początkach XIII wieku. Obiekt w okresie swego istnienia był kilkakrotnie niszczony przez najeźdźców bądź samoistne pożary, odbudowywany i przebudowywany…

Więcej…

Cmentarz Żydowski

DSC_1037
Cmentarz Żydowski

   Stary Cmentarz Żydowski zlokalizowany przy obecnej ulicy Ślężnej we Wrocławiu założony został w połowie XIX wieku i zajmuje aktualnie powierzchnię około 5 hektarów. Był trzykrotnie powiększany co miało wpływ na jego wygląd, między innymi na dużą liczbę stawianych wyłącznie pod murami majestatycznych grobowców. Pierwszego pochówku dokonano w listopadzie 1856 roku, a ostatniego w 1942 roku. Nekropolia znacznie odbiega wyglądem od innych kirkutów dawnej Europy, szczególnie z terenów wschodnich, na co niemały wpływ miała tzw. haskala, czyli ruch intelektualny Żydów Europy Zachodniej, oraz pozycja społeczna członków lokalnej Gminy Żydowskiej. Stąd na wielu grobach widnieją napisy w języku niemieckim i świeckie symbole, a grobowce budowane z drogich materiałów przybierały monumentalne formy…

Więcej…

Ogród Japoński

DSC_0297
Ogród Japoński

            Ogród Japoński, położony na skraju Parku Szczytnickiego, stanowił perełkę Wystawy Sztuki Ogrodowej towarzyszącej Wystawie Stulecia w 1913 roku. Pomysłodawcą był ambasador cesarza Niemiec w Japonii hrabia Fritz von Hochberg. W projektowaniu i urządzaniu pomagał mu sprowadzony z Tokio mistrz japońskiej sztuki ogrodowej Mankichi Arai. Po zakończeniu Wystawy wypożyczone detale i tymczasowe pawilony usunięto, pozostawiając sam zarys założenia ze stawem, strumieniami i nasadzoną roślinnością. Pod koniec lat sześćdziesiątych i w pierwszej połowie siedemdziesiątych podejmowano pewne próby odnowy ogrodu, jednak prawdziwe prace rewaloryzacyjne rozpoczęto w 1995 roku. Przy wydatnej pomocy ambasady japońskiej i japońskich specjalistów od aranżacji ogrodowych stworzono ogród zaaranżowany zgodnie z japońską sztuką ogrodową…

Więcej…

Hala Stulecia

Dsc_0190a
Hala Stulecia

            Hala Stulecia to najważniejszy obiekt widowiskowo – sportowy historycznego kompleksu wystawowego zlokalizowany w Parku Szczytnickim. Hala powstała jako główny gmach okolicznościowej Wystawy Stulecia zorganizowanej dla uczczenia setnej rocznicy wydania przez Fryderyka Wilhelma III odezwy Do mojego ludu, wzywającej do czynnego oporu przeciwko Napoleonowi. Ogłoszony konkurs na obiekt wystawienniczy wygrał miejski architekt Wrocławia Max Berg, którego projekt prezentował olbrzymią halę o niespotykanej wcześniej konstrukcji. Kontrowersyjny koncept z żelbetowym przekryciem o największej na świecie rozpiętości wybudowano w niespełna półtora roku, a oficjalne odsłonięcie nastąpiło 20 maja 1913 roku…

Więcej…

Uniwersytet Wrocławski

DSC_0608a
Uniwersytet Wrocławski

                                       Uniwersytet Wrocławski jest jedną z najstarszych szkół wyższych Europy Środkowej, powstałą na mocy przywileju fundacyjnego podpisanego przez austriackiego cesarza Leopolda I w 1702 roku. Wrocławskie kolegium, nazywane zgodnie z cesarskim życzeniem Uniwersytetem Leopoldyńskim, było uczelnią dwuwydziałową – teologii katolickiej i filozofii. Dopiero sto lat później, dekretami króla Prus Fryderyka Wilhelma III, zostało przekształcone w nowoczesny Universitas Litterarum Vratislaviensis z pięcioma wydziałami: prawa, medycyny, filozofii, teologii katolickiej i teologii ewangelickiej.  W tamtych czasach filozofia obejmowała również wszystkie nowe dyscypliny, między innymi geografię, historię, muzykę, nauki ścisłe i rolne. Kolejny władca Fryderyk Wilhelm IV powołał katedrę języków i literatur słowiańskich…

Więcej…