Archiwa kategorii: Flora

Obszar Ochrony Ścisłej SIERAKÓW

DSC_0611a

                     Utworzony w Puszczy Kampinoskiej w 1937 roku Rezerwat Sieraków o powierzchni 1204,91 ha, w 1959 roku przekształcono w Obszar Ochrony Ścisłej SIERAKÓW im. prof. Romana Kobendzy. Obszar ochronny obejmuje kotlinę bagienną Cichowęża, klasyczne wydmy paraboliczne, takie jak Wywrotnia Góra, Biała Góra, Kąt Góry oraz dolinkę przepływową Młyniska. Wydmy porastają bory mieszane, grądy i fragmenty dąbrowy świetlistej. Na bagnach rosną bory wilgotne, olsy i łęgi olszowo – jesionowe, a bagienne wyniesienia pokrywa głównie grąd. Wśród runa rezerwatu występują m.in. chronione i rzadkie rośliny: buławnik czerwony, kokorycz pełna, kosaciec syberyjski, kruszczyk błotny, lilia złotogłów, łuskiewnik różowy, miodownik melisowaty, orlik pospolity, piżmaczek, zerwa kłosowa, żurawina błotna. Największą osobliwością przyrodniczą jest relikt epoki lodowcowej – rozmarynek – chamedafne północna. Tutaj też najliczniej występuje brzoza czarna. Bezdroże i niedostępność terenu spowodowały, że schronienie znalazły tu niemal wszystkie gatunki fauny Parku, m.in. bobry, łosie, czarne bociany, żurawie…

Więcej…

Lilie wodne

DSC_0273a

Taki spokój rozlany w naturze, 
Niebo takie czyste i pogodne – 
Na jeziora przejrzystym lazurze 
Zakwitają blade lilie wodne; 
Zakwitają i z schyloną twarzą 
Za czymś tęsknią i gonią, i marzą. 

Sierp księżyca przegląda błyszczący 
Przez nadbrzeżne sitowia i trzciny, 
Łódka płynie po fali milczącej – 
Na niej chłopiec patrzy w twarz dziewczyny, 
A ta główkę rozmarzoną skłania, 
Czyniąc jemu dziwne zapytania: 

DSC_0269a

„O czym marzą owe lilie smutne, 
Zatopione w podwójnym błękicie? 
Czy jak duchy jeziora pokutne 
W śnie kwiecistym nowe biorą życie? 
Gdzie je znowu w jasny wieniec wplata 
Idealna twórcza piękność świata? 

Czy też może służą za dyjadem 
Utopionej w jeziorze dziewicy? 
Albo tylko są odbiciem bladem 
Ludzkich tęsknot wiecznej tajemnicy, 
I dlatego sen życia je pieści 
Echem naszych pragnień i boleści”… 

Lilie wodne, A. Asnyk        

Wiersz…                   Zdjęcia…

Kalina koralowa

DSC_0073a

Rosła kalina z liściem szerokiem,
Nad modrym w gaju rosła potokiem,
Drobny deszcz piła, rosę zbierała,
W majowym słońcu liście kąpała,
W lipcu korale miała czerwone,
W cienkie z gałązek włosy wplecione.
Tak się stroiła jak dziewczę młode
I jak w lusterko patrzyła w wodę.
Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,
A oczy myła kroplami rosy.
…                         Kalina, T. Lenartowicz

Więcej zdjęć…

Kasztany

DSC_0090a


Kasztan już się pokrył kwiatem,

W sadzie drzewa bukiet stroją,
Wszyscy mówią tylko o tym,
Jak matury tej się boją…
                        Jarmolstan, Internet




Dla kogo kwitną kasztany? Oczywiście dla maturzystów i jak co roku nie zawiodły… Kilka zdjęć kwitnących kasztanowców uzupełniło galerię Drzewa.

Wiosna w ogrodzie

DSC_0003a
Pigwa




Gdzie kwitnie kwiat – musi być wiosna, a gdzie jest wiosna – wszystko wkrótce zakwitnie.                                                                                                Friedrich Rückert





Kilka zdjęć krzaczków pigwy i berberysu obsypanych wiosennym kwieciem wzbogaciło galerię Krzewy.

Ogród Japoński

DSC_0297
Ogród Japoński

            Ogród Japoński, położony na skraju Parku Szczytnickiego, stanowił perełkę Wystawy Sztuki Ogrodowej towarzyszącej Wystawie Stulecia w 1913 roku. Pomysłodawcą był ambasador cesarza Niemiec w Japonii hrabia Fritz von Hochberg. W projektowaniu i urządzaniu pomagał mu sprowadzony z Tokio mistrz japońskiej sztuki ogrodowej Mankichi Arai. Po zakończeniu Wystawy wypożyczone detale i tymczasowe pawilony usunięto, pozostawiając sam zarys założenia ze stawem, strumieniami i nasadzoną roślinnością. Pod koniec lat sześćdziesiątych i w pierwszej połowie siedemdziesiątych podejmowano pewne próby odnowy ogrodu, jednak prawdziwe prace rewaloryzacyjne rozpoczęto w 1995 roku. Przy wydatnej pomocy ambasady japońskiej i japońskich specjalistów od aranżacji ogrodowych stworzono ogród zaaranżowany zgodnie z japońską sztuką ogrodową…

Więcej…

Jesień w Bieszczadach

DSC_0215a
Połonina Wetlińska

Jesieni w Bieszczadach nie trzeba szukać, Ona tam panuje. Zaczarowała buki i sypnęła kolorowymi liśćmi…

Dziś, wędrując szlakiem Ustrzyki Górne – Połonina Caryńska – Przełęcz Wyżniańska – Mała Rawka – Wielka Rawka – Ustrzyki Górne, miałem okazję ją podziwiać. Wyruszyłem wcześnie rano. Słońce ogrzewało i rozpraszało poranne mgły. Szedłem w górę wśród kolorowych buków słuchając śpiewu ptaków i szelestu żółtych liści rozgarnianych butami. A na połoninach oczy radowały niezwykle barwne górskie zbocza nakryte dachem błękitu…

Więcej zdjęć…

Dębowe liście

DSC_0957b
Liście dębu

O, nie myśl o wawrzynach, 
Kiedy siedzisz pod dębem, 
Który liści obrębem
Niebo w gwiazdy wyrzyna.

Powiało, zaszumiało! –
Dąb gada uroczyście
I z wyraźną pochwałą
Zniża ku tobie liście… 

Ten druido-sportowy
Wieniec Nurmich i Normy,

To za czyn twój duchowy,
Za twoje piękne formy. 

Ludzie – sąd to szaleńczy!
Błędnie waży, źle mierzy –

Ale dąb cię uwieńczył –
A jemu możesz wierzyć…
                     Dębowe liście, M. Pawlikowska – Jasnorzewska

Więcej zdjęć...