Dworek Szaniawskiego

Nie wszystko się kończy z zapadnięciem kurtyny…

 

DSC_3628a
Pozostałości bramy wjazdowej

                                Jerzy Szaniawski urodził się w 1886 roku w rodzinie ziemiańskiej, w Zegrzynku nad rzeką Narew. Żył i tworzył, z małymi przerwami, w rodzinnej posiadłości. Od 1950 roku zamieszkał w modrzewiowym dworku na stałe, starając się zadbać o opuszczony do tej pory rodzinny dom. Dramaturg, felietonista i pisarz, zasłynął między innymi sztuką teatralną „Dwa teatry” i cyklem miniatur o profesorze Tutce.

                  Rodzinny dworek od dawna nie istnieje, spłonął doszczętnie we wrześniu 1977 roku. Okoliczności nie są jasne, prawdopodobnie został podpalony przez dwóch pijanych mężczyzn, którzy zginęli w płomieniach. Wraz z dworkiem spłonęła cała spuścizna po pisarzu.

                     Dziś pozostały tylko schody wejściowe, szczątki bramy, ruiny piwnic i fundamenty budynków gospodarczych. Całość otoczona jest resztkami drzewostanu parkowego. Czas i natura robią swoje. Ruiny otacza rezerwat przyrody nazwany od nazwiska dramaturga „Wąwóz Szaniawskiego”. Powierzchnia rezerwatu to 11,5 ha lasu z utrwalonym przez roślinność wąwozem erozyjnym, z porastającym cały teren lasem grądowym oraz fragmentem zdziczałego parku.

                     Na szczęście władze gminy pomyślały o uczczeniu pamięci pisarza i na kamiennym głazie zamontowano tablicę upamiętniającą życie i twórczość pisarza. Obok znajduje się też tablica informacyjna ze starymi zdjęciami i ławeczka.

Lokalizacja:


Pokaż Dworek Szaniawskiego na większej mapie

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +96 (from 96 votes)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *