Jest to fortyfikacja pośrednia zewnętrznego pierścienia fortów Twierdzy Modlin. Została wzniesiona we wsi Janówek Pierwszy w latach 1912-1915 i weszła, wraz z fortami IV i XVII, w skład Grupy Fortowej „Janówek”. Właściwie były to koszary obronne, których budowy nie ukończono. W 1915 roku obiekt został wysadzony w powietrze przez wycofujących się Rosjan…
Jeden z fortów wewnętrznego pierścienia Twierdzy Modlin. Został wybudowany sto metrów na północ od linii kolejowej w miejscowości Janówek, w latach 1883-1888. Przy budowie wzorowano sie na planach wzorcowego rosyjskiego fortu F1879. Ceglano-ziemna budowla o narysie lunety była wyposażona w podwójny wał i otoczona fosą. Wewnętrzny wysoki wał artyleryski osłaniał tylko czoło i fragment barków. Natomiast zewnętrzny, niski wał piechoty otaczał cały fort i wzmocniony był murem Carnota…
Nacieki krasowe to nie tylko domena jaskiń. Włócząc się i penetrując fortyfikacje z poprzednich stuleci miałem okazję obserwować interesujące kształty stalaktytów, stalagmitów, a nawet stalagnatów. Oczywiście nie są to osobliwości tak duże jak w jaskiniach, ale też przyjmują ciekawe formy…
Jest to jeden z fortów wewnętrznego pierścienia Twierdzy Modlin. Został wzniesiony na zachód od miescowości Czosnów, w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Przy budowie wzorowano sie na forcie F1879. Betonowe koszary łączyły poterny z kaponierą czołową i półkaponierami barkowymi. Fortyfikacja przechodziła kilka modernizacji, a ostatnią przerwał wybuch I wojny światowej…
Fort w Beniaminowie został zbudowany przez Rosjan na początku XX wieku, jako jeden z pięciu mających osłaniać od wschodu linię Zegrze – Warszawa. W 1904 roku oddano do użytku elementy czołowe oraz barkowe i fort uzyskał zdolność bojową. W kolejnych latach ukończono umocnienia wałowe i potężne koszary szyjowe. Fort Beniaminów tworzył nieregularny pięciobok z łamaną, złożoną z dwóch nierównych odcinków, linią czołową. Jest to budowla jednowałowa, z wałem jednocześnie dla piechoty i artylerii. Wewnątrz fortu powstał obszerny dziedziniec, który przecina biegnąca z koszar do wału poterna, pokryta ziemnym nasypem. Broniące dostępu do suchej fosy kaponiery skarpowe dziś już nie istnieją, a po tradytorach rozmieszczonych na barkach fortu pozostały jedynie gruzy. Załogę stanowiły trzy kompanie z 2 Zegrzyńskiego Pułku Piechoty (prawie 500 żołnierzy), które zakwaterowano, w stanowiącym zaplecze fortu, kompleksie koszarowym w pobliskich Białobrzegach…
Twierdza Zegrze to umocnienia w ramach tzw. Warszawskiego Rejonu Fortecznego, wzniesione przez Rosjan przy Trakcie Kowieńskim na przełomie XIX i XX wieku. Zasadniczymi elementami Twierdzy były, wkomponowane w wysoki północny brzeg Narwi, dwa forty, tzw. Umocnienie Duże i Umocnienie Małe. Łączyła je droga forteczna i linia kolejki wąskotorowej osłaniane wałem ze stanowiskami strzelniczymi i suchym rowem fortecznym. Między fortami wybudowano od strony rzeki trzy prochownie. Całość dopełniały dwa kompleksy koszarowe, pierwszy w samej fortyfikacji, drugi na przeciwnym brzegu Narwi, w miejscowości Zagroby (obecnie Zegrze Pd.). Fortyfikację zegrzyńską uzupełniały dwa z czterech planowanych fortów łącznikowych, w Beniaminowie i Dębem. Kolejne dwa, w Pustelnikach i Maciołkach, ze względów finansowych nie powstały. Z południowym brzegiem rzeki Twierdzę połączyły dwa mosty na Narwi: drogowy i kolejki wąskotorowej. Fortyfikacje przetrwały w dobrym stanie obydwie wojny światowe. Jedynie mosty zostały zniszczone przez wycofujących się Rosjan w 1915 roku, z których drogowy został odbudowany, a po kolejowym wystają z wody jedynie wieżyczki strażnicze…
Jadąc w Bieszczady warto odrobinkę zboczyć z trasy, wspiąć się na zalesione wzgórze by wśród tajemniczych ruin podziwiać daleką i malowniczą panoramę doliny Sanu.
Boczne, południowe ramię głównego pasma Gór Słonnych zamyka wzgórze Sobień. Wznosi się ono na wysokość 451 m n.p.m i stromo opada do doliny meandrującego w kierunku zachodnim Sanu i wpadającej do niego Sobienki. Walory obronne dominującej nad okolicą góry dostrzeżono już w mrokach Średniowiecza, jednak nie ma całkowitej pewności co do czasu powstania zamku. W wyniku prowadzonych badań archeologicznych przyjęto istnienie drewniano – ziemnego grodu wraz z podgrodziem w początkach XIII wieku. Obiekt w okresie swego istnienia był kilkakrotnie niszczony przez najeźdźców bądź samoistne pożary, odbudowywany i przebudowywany…
W białobrzeskich lasach, między miejscowościami Białobrzegi – Rynia – Beniaminów, znajdują się dwa kompleksy tajemniczych obiektów militarnych. Wydmowy teren porośnięty gęstym mieszanym lasem, poprzecinany strumykami, starorzeczami i bagnami zapewnia doskonałe naturalne warunki maskujące. Walory te wykorzystano w ubiegłym wieku i w falisty teren wkomponowano dwa zespoły sztucznych pagórków, skrywających podziemne pomieszczenia. Większy kompleks zlokalizowany jest w miejscowości Białobrzegi, po prawej stronie drogi Białobrzegi – Beniaminów, na wysokości osiedla. Natomiast mniejszy cztery kilometry na północ w linii prostej, po prawej stronie trasy Białobrzegi – Załubice…
Z dala od głównych dróg, malowniczo zagubiona wśród Dylewskich Wzgórz, leży wieś Glaznoty. Jej historia sięga czasów średniowiecza, gdyż została założona przez Krzyżaków w 1328 roku. Wówczas nosiła nazwę Marienfelde.
We wsi wybudowano dwa kościoły. Starszy czternastowieczny kościół ewangelicko – metodystyczny i nowszy dziewiętnastowieczny kościół katolicki. W rejonie wsi zachowały się wiadukty kolejowe nieczynnej już linii Ostróda – Działdowo, z początku dwudziestego wieku…
W ubiegłym tygodniu odwiedziłem modlińską twierdzę. Ceglane mury skrywają się w gęstych zaroślach pokrywających bezpośrednie podejścia, forteczne rowy i wały obronne. Kolory jesieni i popołudniowe słońce podkreślały ich krwistą czerwoną barwę.
Pospacerowałem fragmentem muru Carnota od strony wschodniej. Niestety czas i ludzkie ręce robią swoje… coraz więcej pęknięć i ubytków cegieł. Wspiąłem się na wał obronny, posmakowałem zdziczałych gruszek. Z Korony Utrackiej podziwiałem panoramę Wisły i odległej stolicy. Wykonałem kilka jesiennych zdjęć, które zamieściłem do galerii Twierdza Modlin.