Dokąd płyniesz, ptaku biały,
Po tej cichej toni?
Łódka pusta bez sternika,
I smutno w ustroni.
Księżyc twoim powiernikiem
I prastare drzewa,
Nenufary ponad brzegiem,
I las w dali śpiewa.
Płyń łabędziu srebrnopióry,
Gwiazdy lśnią na niebie,
Wzdychasz do nich, by choć
Patrzały na ciebie.
Łabędź, Maria Paruszewska
Były zdjęcia kwiczołów plądrujących rajską jabłoń, to dla odmiany też … kwiczoły, ale pałaszujące czerwone korale jarzębiny… 🙂
Łabędzi słyszałem śpiew.
Było to letnim wieczorem:
Przy bladym świetle miesiąca,
W pośrodku płaczących drzew,
Ponad przejrzystym jeziorem,
Stała wybladła i drżąca,
Łabędzi zawodząc śpiew.
Na cichej powierzchni fal
Łabędzie pieśni słuchały,
Myśląc, że jeden z ich grona
Przedśmiertny wylewa żal,
Gdyż ona, jak łabędź biały,
Co z pieśnią, zraniony, kona,
Śpiewała wśród cichych fal.
…
Łabędzi śpiew, A. Asnyk
W dniu wczorajszym miałem okazję obserwować gawrona usiłującego rozbić orzech włoski. Ten towarzyski z natury ptak tym razem unikał wszelkich innych stworzeń i wyraźnie krył się, aby w samotności rozłupać łupinę. Niestety, mimo silnych uderzeń dziobem orzech opierał się, a na dodatek uczynne kawki chciały mu pomóc. Jednym słowem – miał twardy orzech do zgryzienia, którym naturalnie nie zamierzał się dzielić. Odleciał w poszukiwaniu bardziej ustronnego terenu ;-).
Bażant, bażant szlachetny, bażant łowny, bażant kolchijski, bażant zwyczajny, bażant pospolity, bażant obrożny, bażant właściwy (Phasianus colchicus) – gatunek średniej wielkości, osiadłego ptaka z rodziny kurowatych.
W Polsce dominuje bażant łowny, będący krzyżówką kilku odmian. Koguty są większe od kur, ich długość razem z ogonem wynosi około 90 cm, a waga do 1,5 kg. Kury są mniejsze i lżejsze, zazwyczaj nie przekraczają 1 kg. Samce wyróżniają się jaskrawym upierzeniem, ciemną głową i długim ogonem…
Mandarynka, kaczka mandarynka (Aix galericulata) to gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, szczepu piżmówek. Zamieszkuje wschodnią Azję. Zimuje głównie w Japonii i południowo-wschodnich Chinach. W Europie hodowana od XVIII wieku jako ptak ozdobny. Zbiegłe osobniki tworzą osiadłe populacje, głównie w dużych miastach…
Paw indyjski (paw niebieski, paw zwyczajny)(Pavo cristatus) to duży ptak grzebiący z rodziny kurowatych. Często spotykany w parkach na całym świecie. Niezwykle barwny i jeden z najwcześniej udomowionych ptaków ozdobnych.
Samiec różni się od samicy wielkością i ubarwieniem. Głowa, szyja i pierś pokryte są błękitnymi, a grzbiet zielonymi piórami. Całość lśni metalicznym połyskiem. Skrzydła mają barwę brązową z czarnymi prążkami, a krótki ogon jest biało – brązowy. Okazałe pióra, zwane potocznie „pawim ogonem”, są w rzeczywistości wydłużonymi piórami pokryw nadogonowych. Przy końcach brązowozielonych piór znajdują się wielobarwne koncentryczne kręgi. Ten swoisty tren samca informuje samice, że właściciel posiada dobre geny i jest w doskonałej kondycji.
Samice nie posiadają „pawiego ogona”, ale mają podobny czub z piór na głowie. Ubarwienie ich jest brązowawe z jasnym spodem.
Są ptakami wszystkożernymi, zadowalają się zarówno nasionami jak i bezkręgowcami czy drobnymi kręgowcami. W Indiach cieszą się szacunkiem jako tępiciele węży i skorpionów oraz ze względu na niezwykłą czujność i głośny alarm podnoszony na widok drapieżników…
