Andrzej B. – turystyka, fotografia

Kategoria: Mazowsze

  • Muzeum Kazimierza Pułaskiego

    Muzeum Kazimierza Pułaskiego

    Dwór w Winiarach wybudowano w latach 80. XVII wieku, według projektu architekta Augustyna Locci. Pierwszym właścicielem został Stanisław Antoni Szczuka, podkanclerzy litewski i referendarz koronny. Majątek wielokrotnie zmieniał właścicieli i nie uniknął także licznych przeróbek, tracąc z biegiem czasu cechy barokowe. W XVIII wieku dwór nabył Józef Pułaski, ojciec Kazimierza Pułaskiego, starosta warecki, adwokat, polityk i pierwszy marszałek wojsk konfederacji barskiej. Do 1945 roku majętność pozostawała w rękach prywatnych, po reformie rolnej przeszła na własność Skarbu Państwa. W budynku najpierw funkcjonowało gimnazjum, następnie liceum ogólnokształcące. W latach pięćdziesiątych staraniem PTTK utworzono muzeum regionalne. Po zakończonym w 1966 roku generalnym remoncie budynek w całości przeznaczono na muzeum i 01 stycznia 1967 roku otwarto historyczno-biograficzne Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego. Wizyta w muzeum to niecodzienna podróż w czasie…

    Więcej…

  • O dziwo zima trzyma!

    O dziwo zima trzyma!

    Regina Nachacz, Pierwszy dzień zimy

    Zdjęcia zimowej Wisły z okolic Ławic Kiełpińskich do obejrzenia w folderze:

    Wzdłuż rzeki…

  • Muzeum Romantyzmu

    Muzeum Romantyzmu

    Leżące osiem kilometrów na północny wschód od Ciechanowa dobra opinogórskie od XVII wieku należały do rodziny Krasińskich jako starostwo niegrodowe. W 1844 roku generał Wincenty Jan Krasiński, uczestnik wojen napoleońskich, założył ordynację i siłą rzeczy stał się jej pierwszym ordynatem. Ordynacja przetrwała do 1945 roku, a ostatnim ordynatem był Edward Krasiński, działacz społeczny, pamiętnikarz i wieloletni zarządca Biblioteki Ordynacji Krasińskich w Warszawie.

    Jednak Opinogóra  jest nierozerwalnie związana z życiem i twórczością jednego z trójcy wieszczów polskiego romantyzmu, autora Nie-Boskiej komedii…

    Więcej…

  • Zima zajrzała na chwilę

    Zima zajrzała na chwilę

    Leopold Staff, Zima

    Kilkanaście zimowych zdjęć zmrożonego narwiańskiego brzegu dołożyłem do folderu:

    Zima trzyma…

  • Już jesień

    Już jesień

    Miron Białoszewski, Powitanie jesieni

    Więcej zdjęć…

  • Wśród leśnych bagien

    Wśród leśnych bagien

    Niepostrzeżenie wrzesień przeszedł w październik, a jesień pokolorowała świat. Już świt nie tak wczesny, budzi się z ociąganiem wśród porannych mgieł. Ubrane w pastelowe kolory mokradła nabierają innego wymiaru, niczym orientalne gobeliny przyciągają wzrok fantazyjnymi barwami i kuszą miękkością…

    Więcej zdjęć…

  • Zamek w Gostyninie

    Zamek w Gostyninie

    Historia gostynińskiej warowni sięga końca XIV wieku, gdy na polecenie księcia Siemowita IV rozebrano istniejące drewniane umocnienia i rozpoczęto budowę murowanego zamku gotyckiego. Powstał na planie prostokąta, z jedną czworoboczną wieżą i budynkiem mieszkalnym zwanym Domem Wielkim. Całość spinał mur obronny, a zwodzonego mostu i bramy broniło murowane przedbramie. Zamkowy dziedziniec wypełniała drewniana zabudowa, a tuż za północnym murem powstało podzamcze. W drugiej połowie XV wieku, gdy gostynińską ziemię wcielono do Korony Polskiej, a zamek stał się siedzibą starosty królewskiego, nieznacznie go rozbudowano. Wzdłuż muru południowego wybudowano pomieszczenia dla załogi zwane Domem Mniejszym i rozbudowano wieżę bramną.

    Zamek zasłynął jako więzienie cara rosyjskiego Wasyla IV Szujskiego i jego braci Dymitra oraz Iwana. Po rozgromieniu armii moskiewskiej pod Kłuszynem i wkroczeniu hetmana Żółkiewskiego do Moskwy bojarzy zmusili cara do abdykacji i oddali go w niewolę Królowi Zygmuntowi III Wazie. Pobyt carewiczów w Gostyninie trwał kilka miesięcy i zakończył się tragicznie. 12 września 1612 roku zmarł car Wasyl IV, pięć dni później jego brat Dymitr, a po dwóch kolejnych miesiącach żona Dymitra – Katarzyna. Najmłodszy z jeńców – Iwan został uwolniony przez króla Władysława IV i pozostał w jego służbie do 1619 roku. Śmierć carewiczów wzbudzała wiele podejrzeń, ale prawda była raczej prozaiczna – tzw. morowe powietrze, czyli choroba zakaźna.

    Od potopu szwedzkiego zamek ulegał stopniowemu niszczeniu. Nie oszczędziły go również wojna północna i starcia konfederatów barskich z Rosjanami. Po III rozbiorze Polski władze pruskie poleciły rozebrać podupadającą twierdzę. W 1824 roku car Aleksander I przekazał teren warowni parafii ewangelickiej, która wykorzystując istniejące ruiny wzniosła neogotycką świątynię, działającą do 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej kościołem zarządzała parafia rzymskokatolicka i użytkowała do 1978 roku. Opuszczone wzgórze zamkowe przejęły Zakłady Sprzętu Oświetleniowego “POLAM”, a od 1995 roku obiekt stał się własnością miasta. W 2009 roku na na wzgórzu wybudowano nowy stylizowany na zamek obiekt, przylegający do neogotyckiego kościoła, obecnie pełniącego funkcję Sali Kolumnowej. W nowe mury wkomponowano fragmenty średniowiecznego zamku. Kompleks pełni role hotelowo – konferencyjne, a zarządza nim „Agencja Rozwoju i Promocji Zamek” sp. z o.o. w Gostyninie.

    Więcej zdjęć mieszkalnych fortyfikacji w galerii:

    Pałace, zamki…

    Źródło:
    1) Wikipedia – Zamek w Gostyninie
    2) Wikipedia- Zamek Gostyniński

  • Nad Wkrą

    Nad Wkrą

    Wkra – rzeka długości prawie 250 km płynąca przez południowe Mazury i północne Mazowsze. Źródła wybijające na wschód od Jeziora Kownatki tworzą niewielki strumień, który płynie niespiesznie na południe nabierając wody z kilkunastu dopływów. Nidziczanie nazwali go Nidą, wpadając do Działdowa staje się Działdówką, a po spotkaniu ze strugą Swojęcianką w Swojęcinie przyjmuje nazwę Wkra. Klucząc wśród mazurskich i mazowieckich pól i lasów tworzy malowniczą dolinę z licznymi starorzeczami i jest rajem dla kajakarzy. Kończy swój bieg w ramionach Narwi w okolicach Nowego Dworu Mazowieckiego.

    Więcej zdjęć tej i innych rzek w folderze: Wzdłuż rzeki.

  • Krajobrazy

    Krajobrazy

    I z siodełka roweru można uchwycić ciekawe widoczki. Na zdjęciu mazowiecki pejzaż na prawym brzegu Wkry w okolicach Goławic. Więcej, nie tylko nadwkrzańskich krajobrazów, tutaj…

  • Fort XIV (XIVc) Toruń

    Fort XIV (XIVc) Toruń

    Jeden z fortów Twierdzy Modlin, wzniesiony w ramach budowy drugiego, zewnętrznego pierścienia fortów w latach 1912-1915. Powstawał w oparciu o fort wzorcowy F1910. Mimo że był budowany w pośpiechu, to do wybuchu wojny nie został ukończony. Wykonano zdecydowaną większość prac ziemnych i wzniesiono tylko podwalnię z fragmentaryczną ławą strzelecką i dwoma stanowiskami obserwacyjnymi…

    Więcej…