Archiwa kategorii: Poezja

Mazowieckie wierzby

DSC_0089aWierzba Przydrożna

Polska wierzba, krzywa, pochylona,
Piorunami trafiana raz po razie,
Ma tysiące gałęzi, zieleńszych od liści,
Prostych, promiennych,
Które biją z jej piersi jak akty strzeliste,
Ku niebu, w ekstazie!
Wielki, wielki mam sentyment dla tej wierzby!
Jak ona wierzy w życie! –
I my wierzmy…

                                          Maria Pawlikowska – Jasnorzewska

Krajobrazy…

Jesień już…

_DSC0881a

Jak owocu kwiat każdy pożąda,
Ranek pragnie się zatopić w mroku,
Nic wiecznego ziemia nie ogląda,
Zmianę jeno, zmianę rok po roku.
Najpiękniejsze nawet pragnie lato
Kiedyś poczuć jesień przemijania,


_DSC0892a

 

Tkwij, listeczku, cierpliwie i cicho,
Kiedy wiatru poryw cię dogania.
Grę swą graj, nikt z wiatrem nie wygrywa,
Niech się dzieje, co i tak się zdarzyć musi,
Niechaj wiatr, co od konaru cię odrywa,
Cichuteńko niech do domu cię unosi.

Zwiędły liść, Herman Hesse

_DSC0899a  _DSC0882a1 _DSC0896a _DSC0889a _DSC0901a

Więcej zdjęć…

Dzika róża

DSC_1008a

.

 

Za Dzikiej Róży zapachem idź

na zawsze upojony wśród dróg –

będzie cię wiódł jak czarodziejski flet

i będziesz szedł, i będziesz szedł,

aż zobaczysz furtkę i próg.

 

DSC_1010a 

.

Dla Dzikiej Róży najcięższe znieś

i dla niej nawiewaj modre sny.

Jeszcze trochę. Jeszcze parę zbóż.

I te olchy. Widzisz. I już –

będzie: wieczór, gwiazdy i łzy.

 

 

DSC_1011a

.

.

O Dzikiej Róży droga śpiewa pieśń

i śmieje się, złoty znacząc ślad…

Dzika Różo! Świecisz przez mrok.

Dzika różo! Słyszysz mój krok?

Idę – twój zakochany wiatr.

                     Dzika róża, K. I. Gałczyński

Więcej zdjęć…

Mgła

DSC_0019a

 

Popatrz na mgłę, ileż cudów ukrywa mgła!

Chcesz do nich dojść, lecz niewiele masz szans,

mgła cię pochłonie, ale wiedz – kiedy przegrasz z nią,

zęby zaciśnij i idź jeszcze raz!

 

 

DSC_0022a

 

Zawsze i wszędzie, nawet we śnie,

pamiętaj, że wygrać potrafisz,

byle we mgle wiary nie stracić,

byle we mgle odnaleźć się!
…                         Mgła, W. Wysocki

Róża

DSC_1008aAch ta róża! Ach ta róża!
Co się w twoje okno wdziera,
Na pokusy mnie wystawia,
Sen i spokój mi odbiera… 

Wciąż z zazdrością myślę o niej,
Choć jej nie śmiem dotknąć ręką,
Bo mnie gniewa, że bezkarnie
Patrzy nocą w twe okienko. 

 
DSC_1007aRad bym nieraz rzucić wzrokiem,
Błądząc w wieczór po ogrodzie,
Rad bym dojrzeć… ale zawsze
Stoi róża na przeszkodzie! 

Ona winna! ona winna!
Że ciekawość moję draźni,
Bo gdzie sięgać wzrok nie może –
Sięga siła wyobraźni…

                             Róża, A. Asnyk

Cały wiersz…                                                                               Więcej zdjęć…

Na rzece

DSC_0410aW letni mglisty poranek o wschodzie
W młode ręce wzięliśmy wiosła.
Czy pamiętasz, jak cicho te łodzie,
Jak łagodnie rzeka je niosła? 

Dziś wspominam z obrazem tej rzeki 
Mgły wznoszące się, czerwień wschodu 
I horyzont upojnie daleki, 
I drażniący, rześki wiew chłodu. 

DSC_0411aI wspominam do dzisiaj w zachwycie 
Brzeg młodości we mgle ginący, 
Gdy nas porwał i poniósł przez życie 
Prąd burzliwy, wartko płynący. 

I dziś niosą nas te prądy rwące, 
Rwące serce zmęczone w biegu, 
Gdy na skronie nasze siwiejące 
Opada mrok drugiego brzegu.                                                                                                                                                                        Na rzece, A. Słonimski

Więcej zdjęć…

Lilie wodne

DSC_0273a
Grzybień biała zwana nenufarem lub lilią wodną
DSC_0269a
Grzybień biała zwana nenufarem lub lilią wodną

Taki spokój rozlany w naturze, 
Niebo takie czyste i pogodne – 
Na jeziora przejrzystym lazurze 
Zakwitają blade lilie wodne; 
Zakwitają i z schyloną twarzą 
Za czymś tęsknią i gonią, i marzą. 

Sierp księżyca przegląda błyszczący 
Przez nadbrzeżne sitowia i trzciny, 
Łódka płynie po fali milczącej – 
Na niej chłopiec patrzy w twarz dziewczyny, 
A ta główkę rozmarzoną skłania, 
Czyniąc jemu dziwne zapytania: 

„O czym marzą owe lilie smutne, 
Zatopione w podwójnym błękicie? 
Czy jak duchy jeziora pokutne 
W śnie kwiecistym nowe biorą życie? 
Gdzie je znowu w jasny wieniec wplata 
Idealna twórcza piękność świata? 

Czy też może służą za dyjadem 
Utopionej w jeziorze dziewicy? 
Albo tylko są odbiciem bladem 
Ludzkich tęsknot wiecznej tajemnicy, 
I dlatego sen życia je pieści 
Echem naszych pragnień i boleści”…
                                                                       

Lilie wodne, A. Asnyk

Wiersz…                    Zdjęcia…

Kalina koralowa

DSC_0073aRosła kalina z liściem szerokiem,
Nad modrym w gaju rosła potokiem,
Drobny deszcz piła, rosę zbierała,
W majowym słońcu liście kąpała,
W lipcu korale miała czerwone,
W cienkie z gałązek włosy wplecione.
Tak się stroiła jak dziewczę młode
I jak w lusterko patrzyła w wodę.
Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,
A oczy myła kroplami rosy.
…                         Kalina, T. Lenartowicz

Więcej zdjęć…

Łabędzi śpiew

DSC_0066bŁabędzi słyszałem śpiew.
Było to letnim wieczorem:
Przy bladym świetle miesiąca,
W pośrodku płaczących drzew,
Ponad przejrzystym jeziorem,
Stała wybładła i drżąca,
Łabędzi zawodząc śpiew.

Na cichej powierzchni fal
Łabędzie pieśni słuchały,
Myśląc, że jeden z ich grona
Przedśmiertny wylewa żal,
Gdyż ona, jak łabędź biały,
Co z pieśnią, zraniony, kona,
Śpiewała wśród cichych fal.
…                        Łabędzi śpiew, A. Asnyk

Więcej zdjęć…